Plannen… dat is het moeilijkste wat er is, of niet soms?

Plannen en structuur. Dat zijn de twee toverwoorden die ouders tijdens gesprekken met mentoren of docenten te horen krijgen. En dan vaak in negatieve zin. Ik heb nog nooit een mentor tegen een ouder horen zeggen: ‘Dat kind van u kan me toch goed plannen! Echt een wonder en een voorbeeld voor alle andere leerlingen.’ U wel? Nee, helaas. Als het goed gaat hoor je meestal niets en vraag je ook meestal niets als ouder. 

Als je voorbeeldige kind met de brief ‘Hoera, het wordt weer tijd voor een ouderavond’ thuiskomt en hij of zij zit goed in het vel, haalt prachtige cijfers, sport lekker en zit dik in de vrienden, ben je al gauw geneigd te denken: Tja, wat heb ik eigenlijk te bespreken met die docent of de mentor? Natuurlijk is het leuk op een ouderavond drie keer te horen hoe goed je spruit het doet, maar om daar nu je tennisavond of verjaardagsfeestje voor af te zeggen… 

Gaat het allemaal niet zo goed, dan wil je als ouder maar al te graag aansluiten in de rij met ouders/lotgenoten, om te horen wat je allemaal zou kunnen doen om je kind te helpen, ondersteunen, dwingen, straffen, motiveren en noem maar op. Voor sommige ouders is het de eerste keer dat ze zo’n gesprek meemaken en vaak is dat heel verhelderend. Maar soms kan het de verwarring alleen maar groter maken.  ‘Tja,’ is de boodschap van de mentor, ‘uw kind schiet tekort op het gebied van plannen en heeft niet voldoende structuur.’ Ja, dat was u ook al opgevallen… na een paar schoolweken is het eens zo opgeruimde bureau op kindliefs kamer verdwenen onder een berg boeken, bladen en lege chipszakjes met hier en daar een vuile sok(?). Je bent al door alle dreigementen heen die je puber moeten motiveren zijn of haar kamer op te ruimen (meisjes kunnen echt net zo erg zijn hoor, kijk maar eens op studentenkamers!) en staat op het punt de hele zaak in een vuilniszak te vegen en die aan de stoeprand te zetten. En die 4 voor Engels? Tja, hockeytraining hè, voetbaltoernooi, mijn x-box zag er zo eenzaam uit en al die vriendinnen op msn kun je toch ook niet laten zitten, of wel soms? Bovendien lagen mijn boeken nog in mijn kluisje!

Geen planning en geen structuur. Het is voor ons als volwassenen al moeilijk om een gepland en gestructureerd leven te leiden, laat staan een puber met onvolgroeide hersenen. Wat kun je als ouders dan doen om die puber te helpen? Allereerst, verwijten helpen niet, duidelijke afspraken maken helpt wel. Ga bijvoorbeeld iedere zondagavond even om de tafel zitten en breng de komende week in kaart. Neem de schoolagenda erbij, gebruik Magister om samen te bekijken wat het huiswerk is en wat de toetsen zijn en bespreek wanneer er wat geleerd gaat worden. Schrijf dat samen  op. En bouw dan ook ‘beloning’ in in de  vorm van vrije tijd voor sport, vrienden, x-box of playstation. Bespreek ook samen waar geleerd gaat worden. Op een rustige plek, waar geen spelcomputers, telefoontjes of tv’s staan te knipogen om aandacht. Dat kan dus heel goed de keukentafel zijn, aangezien puberkamers meestal vol met verleidingen staan.

Een planning maken is één ding, je aan de planning houden is andere koek. Daar hoort ook controle bij. En als pubers ergens een hekel aan hebben, is het dat. Gecontroleerd worden. Toch is het belangrijk dat iemand over hun schouder meekijkt. En als uw puber dat absoluut niet ‘pikt’? Dan zijn er gelukkig nog andere mogelijkheden om ze te helpen met hun planning en gebrek aan structuur.

Artikel de uitstraling Blog
Adres
Burg. Verwielstraat 67

5062 CG Oisterwijk

Contact
06-40570172

Info@studiewijzeroisterwijk.nl

KvK
Ingeschreven bij de KvK

onder nummer 17241992