OOK ZO’N PRETTIG KEUKENTAFELGESPREK GEVOERD?

Toen ik nog volop voor de klas stond waren de weken voor Kerst altijd de momenten waarop je als docent of mentor contact had met de ouders. En de boodschap was lang niet in alle gevallen positief. Leuk… zo’n bommetje vlak voor Oud en Nieuw. Maar je hebt toch liever mooi gekleurd siervuurwerk dan met een knal te horen dat het niet echt goed gaat op school. Nou weet je dat als ouder meestal al een tijdje, want je kunt tegenwoordig de verrichtingen van je oogappel tot op de minuut volgen. Heeft ook zo zijn nadelen hoor, maar daar heb ik het een andere keer wel over.

Enfin, wat volgt is het gesprek aan de keukentafel. En dat kan een hele uitdaging zijn.

 

Het puberale korte lontje

 

Leerlingen die het eerst op school redelijk tot goed deden zie je om ogenschijnlijk onverklaarbare redenen ineens onderuit gaan. Ze scoren de ene onvoldoende na de andere. Vaak tot grote wanhoop van hun ouders. Een goed gesprek? Als je geluk hebt zeggen ze ‘ja’ aan de keukentafel en doen ze ‘nee’ op school. Dat noemden wij thuis altijd (excuus bij voorbaat) het gedrag van een ‘aal in een emmer snot’. Ongrijpbaar.

Heb je minder geluk als ouders, dan heb je constant ruzie in de tent. Je hoeft het woord school of huiswerk maar in de mond te nemen en het korte lontje (hebben ze überhaupt zoiets?) ontbrandt.

 

Planning?? Wat is dat?

 

Leerlingen in de vierde gaan meer dan ooit de wereld om zich heen ontdekken, hebben hun eerste baantjes, hun eerste serieuze verliefdheden en het puberen slaat genadeloos toe. Oh, u dacht als ouder de afgelopen jaren al lichte tropenjaren gedraaid te hebben? Nou, dat was vooral ter voorbereiding op de vierde klas. Zeg ik met een glimlach, want het is ook prachtig om die jonge mensen op te zien groeien en hun weg naar volwassenheid te zien vinden. Maar die weg is wel behoorlijk hobbelig, met een flinke bult zo rond hun 16e. En ja hoor, dan maken wij onderwijsmensen het ze nog eens extra moeilijk door behoorlijke eisen aan ze te stellen. We toetsen de stof minder vaak en we laten ze verantwoordelijk zijn voor hun eigen planning. Wat? Planning?? Wat is dat?

 

Wie de 4e heeft gehaald, haalt meestal zijn diploma

 

Wat kun je als ouders doen? Lijdzaam toekijken is geen optie, daarvoor is de schoolcarrière toch te belangrijk en laten we eerlijk zijn, wie het tot de 4e heeft geschopt, zit bijna altijd op zijn plek, dus een diploma moet er in zitten. Soms geeft de school rond Kerst het advies een lager schoolniveau te gaan proberen. Dat is lang niet altijd de beste optie. Het zogenaamde stapelen (vmbo-Havo-Vwo) wordt steeds moeilijker, dus voor je het weet gooi je een deur definitief dicht.

Continue Readingred arrow

Doemdenken over het onderwijs… of niet?

Er gaat momenteel geen dag voorbij of het onderwijs is in het nieuws. En negen van de tien keer negatief. Zeker, de problemen zijn niet mals en er moet heel wat gebeuren, maar feit blijft dat onze complete jeugd tussen de 4 en de 18 jaar er dagelijks mee te maken heeft. Ik zou hier opnieuw een stuk kunnen schrijven over wat er allemaal mis is en wat voor effecten dat heeft, maar daar heeft uw zoon of dochter op dit moment niet zoveel aan. En u ook niet. We kunnen het dus beter maar een beetje praktisch houden.

 

1 februari jl. reed ik toevallig langs 2College Durendael en ik zag een heleboel blije, verwachtingsvolle toetjes van achtste groepers. De ouders keken wat ‘zorgelijker’. Die hadden net een hele stroom informatie over zich heen gekregen en liepen zich overduidelijk af te vragen hoe in vredesnaam te kiezen voor een school. Nou is een school die een open dag organiseert als een kat die visite verwacht: ze poetsen zich helemaal op. Ik heb in mijn leven als moeder van vier jongens de nodige open dagen bezocht en ik heb daarna nooit meer zulke spectaculaire natuurkunde- of biologielokalen gezien als toen. Ook nooit meer Franse kaasjes geserveerd gekregen in lokalen en ben ook nooit meer getrakteerd op gelikte videopresentaties en geweldige verhalen. De scholen doen hun best en gelijk hebben ze. Maar prik erdoor heen en stel lastige vragen als: ‘Wat doen jullie met langdurige uitval bij bijvoorbeeld wiskunde of Engels?’ Wat biedt de school aan extra ondersteuning als blijkt dat het rekenen toch niet zo goed is geautomatiseerd?

 

Want dat zijn de praktische, dagelijkse problemen waar onze jeugd momenteel mee te maken heeft. Een brugklasser-in-spé kan er niets aan doen dat zijn of haar rekenvaardigheden ver achter blijken te lopen bij wat er in de brugklas verlangd wordt. Wiskundeleraren merken al jaren dat ze hun verwachtingen op dat gebied fors moeten terugschroeven… met alle gevolgen van dien. Er wordt op alle scholen nu extra rekenles aangeboden, maar de ‘trein’ van de wiskundelessen dendert voort naast deze rekenlessen. Wat in de praktijk kan inhouden dat je als brugklasser een wiskundetoets moet maken waarin met percentages gewerkt wordt, terwijl je bij rekenen nog niet aan die module toe was en dat op de basisschool niet goed hebt aangeleerd. Want ja, als we dat echt pas na elkaar gaan aanbieden, loop je met je stof op een gegeven moment behoorlijk achter als docent.

 

Als ik op dit moment een kind in groep 8 had, zou ik als een bok op de haverkist zitten wat reken- en taalvaardigheden betreft. Want alle goede leerkrachten en bedoelingen ten spijt… daar gaat een heleboel mis. Ik merk al jaren dat het niveau achteruit holt en dat leerlingen in de brugklas vastlopen met Nederlands en wiskunde. En die brugklas is de poort naar het niveau van het vervolgonderwijs. Sommige scholen hanteren een twee- of zelfs driejarige brugklas, maar heel vaak valt het doek al na het eerste jaar en zijn de kaarten geschud. Geen wonder dat veel ouders alles op alles zetten om hun kind goed dat eerste jaar door te krijgen. Eigenlijk is het gekkenwerk: eerst ben je keihard bezig om die citoscore zo hoog mogelijk te krijgen, zodat je kind in een ‘goede’ brugklas start en vervolgens moet je alles op alles zetten om ze op de ‘juiste’ plek te krijgen in de tweede. En wat is nu goed… en wat is nu juist…? Als je zeker weet dat je kind op het niveau zit dat het aankan, is er niets aan de hand. Maar als je merkt dat je kind kampt met een achterstand… wat zou dan het niveau zijn zonder achterstand? Moeten we in onderwijsland, in de wetenschap dat het door allerlei omstandigheden op de basisscholen niet altijd optimaal verloopt, nog wel vasthouden aan het zo vroeg selecteren van VMBO, Havo of VWO? Er gaan steeds meer stemmen op om dat niet meer te doen. Om die keuze uit te stellen. Ook die discussie, met alle voors en tegens, heb ik al eerder voorbij zien komen. Maar het zou heel goed zijn als hij op korte termijn opnieuw gevoerd gaat worden. Tijd voor actie, maar even niet op het Malieveld.

Continue Readingred arrow
Adres
Burg. Verwielstraat 67

5062 CG Oisterwijk

Contact
06-40570172

Info@studiewijzeroisterwijk.nl

KvK
Ingeschreven bij de KvK

onder nummer 17241992