OOK ZO’N PRETTIG KEUKENTAFELGESPREK GEVOERD?

Toen ik nog volop voor de klas stond waren de weken voor Kerst altijd de momenten waarop je als docent of mentor contact had met de ouders. En de boodschap was lang niet in alle gevallen positief. Leuk… zo’n bommetje vlak voor Oud en Nieuw. Maar je hebt toch liever mooi gekleurd siervuurwerk dan met een knal te horen dat het niet echt goed gaat op school. Nou weet je dat als ouder meestal al een tijdje, want je kunt tegenwoordig de verrichtingen van je oogappel tot op de minuut volgen. Heeft ook zo zijn nadelen hoor, maar daar heb ik het een andere keer wel over.

Enfin, wat volgt is het gesprek aan de keukentafel. En dat kan een hele uitdaging zijn.

 

Het puberale korte lontje

 

Leerlingen die het eerst op school redelijk tot goed deden zie je om ogenschijnlijk onverklaarbare redenen ineens onderuit gaan. Ze scoren de ene onvoldoende na de andere. Vaak tot grote wanhoop van hun ouders. Een goed gesprek? Als je geluk hebt zeggen ze ‘ja’ aan de keukentafel en doen ze ‘nee’ op school. Dat noemden wij thuis altijd (excuus bij voorbaat) het gedrag van een ‘aal in een emmer snot’. Ongrijpbaar.

Heb je minder geluk als ouders, dan heb je constant ruzie in de tent. Je hoeft het woord school of huiswerk maar in de mond te nemen en het korte lontje (hebben ze überhaupt zoiets?) ontbrandt.

 

Planning?? Wat is dat?

 

Leerlingen in de vierde gaan meer dan ooit de wereld om zich heen ontdekken, hebben hun eerste baantjes, hun eerste serieuze verliefdheden en het puberen slaat genadeloos toe. Oh, u dacht als ouder de afgelopen jaren al lichte tropenjaren gedraaid te hebben? Nou, dat was vooral ter voorbereiding op de vierde klas. Zeg ik met een glimlach, want het is ook prachtig om die jonge mensen op te zien groeien en hun weg naar volwassenheid te zien vinden. Maar die weg is wel behoorlijk hobbelig, met een flinke bult zo rond hun 16e. En ja hoor, dan maken wij onderwijsmensen het ze nog eens extra moeilijk door behoorlijke eisen aan ze te stellen. We toetsen de stof minder vaak en we laten ze verantwoordelijk zijn voor hun eigen planning. Wat? Planning?? Wat is dat?

 

Wie de 4e heeft gehaald, haalt meestal zijn diploma

 

Wat kun je als ouders doen? Lijdzaam toekijken is geen optie, daarvoor is de schoolcarrière toch te belangrijk en laten we eerlijk zijn, wie het tot de 4e heeft geschopt, zit bijna altijd op zijn plek, dus een diploma moet er in zitten. Soms geeft de school rond Kerst het advies een lager schoolniveau te gaan proberen. Dat is lang niet altijd de beste optie. Het zogenaamde stapelen (vmbo-Havo-Vwo) wordt steeds moeilijker, dus voor je het weet gooi je een deur definitief dicht.

Continue Readingred arrow

Doemdenken over het onderwijs… of niet?

Er gaat momenteel geen dag voorbij of het onderwijs is in het nieuws. En negen van de tien keer negatief. Zeker, de problemen zijn niet mals en er moet heel wat gebeuren, maar feit blijft dat onze complete jeugd tussen de 4 en de 18 jaar er dagelijks mee te maken heeft. Ik zou hier opnieuw een stuk kunnen schrijven over wat er allemaal mis is en wat voor effecten dat heeft, maar daar heeft uw zoon of dochter op dit moment niet zoveel aan. En u ook niet. We kunnen het dus beter maar een beetje praktisch houden.

 

1 februari jl. reed ik toevallig langs 2College Durendael en ik zag een heleboel blije, verwachtingsvolle toetjes van achtste groepers. De ouders keken wat ‘zorgelijker’. Die hadden net een hele stroom informatie over zich heen gekregen en liepen zich overduidelijk af te vragen hoe in vredesnaam te kiezen voor een school. Nou is een school die een open dag organiseert als een kat die visite verwacht: ze poetsen zich helemaal op. Ik heb in mijn leven als moeder van vier jongens de nodige open dagen bezocht en ik heb daarna nooit meer zulke spectaculaire natuurkunde- of biologielokalen gezien als toen. Ook nooit meer Franse kaasjes geserveerd gekregen in lokalen en ben ook nooit meer getrakteerd op gelikte videopresentaties en geweldige verhalen. De scholen doen hun best en gelijk hebben ze. Maar prik erdoor heen en stel lastige vragen als: ‘Wat doen jullie met langdurige uitval bij bijvoorbeeld wiskunde of Engels?’ Wat biedt de school aan extra ondersteuning als blijkt dat het rekenen toch niet zo goed is geautomatiseerd?

 

Want dat zijn de praktische, dagelijkse problemen waar onze jeugd momenteel mee te maken heeft. Een brugklasser-in-spé kan er niets aan doen dat zijn of haar rekenvaardigheden ver achter blijken te lopen bij wat er in de brugklas verlangd wordt. Wiskundeleraren merken al jaren dat ze hun verwachtingen op dat gebied fors moeten terugschroeven… met alle gevolgen van dien. Er wordt op alle scholen nu extra rekenles aangeboden, maar de ‘trein’ van de wiskundelessen dendert voort naast deze rekenlessen. Wat in de praktijk kan inhouden dat je als brugklasser een wiskundetoets moet maken waarin met percentages gewerkt wordt, terwijl je bij rekenen nog niet aan die module toe was en dat op de basisschool niet goed hebt aangeleerd. Want ja, als we dat echt pas na elkaar gaan aanbieden, loop je met je stof op een gegeven moment behoorlijk achter als docent.

 

Als ik op dit moment een kind in groep 8 had, zou ik als een bok op de haverkist zitten wat reken- en taalvaardigheden betreft. Want alle goede leerkrachten en bedoelingen ten spijt… daar gaat een heleboel mis. Ik merk al jaren dat het niveau achteruit holt en dat leerlingen in de brugklas vastlopen met Nederlands en wiskunde. En die brugklas is de poort naar het niveau van het vervolgonderwijs. Sommige scholen hanteren een twee- of zelfs driejarige brugklas, maar heel vaak valt het doek al na het eerste jaar en zijn de kaarten geschud. Geen wonder dat veel ouders alles op alles zetten om hun kind goed dat eerste jaar door te krijgen. Eigenlijk is het gekkenwerk: eerst ben je keihard bezig om die citoscore zo hoog mogelijk te krijgen, zodat je kind in een ‘goede’ brugklas start en vervolgens moet je alles op alles zetten om ze op de ‘juiste’ plek te krijgen in de tweede. En wat is nu goed… en wat is nu juist…? Als je zeker weet dat je kind op het niveau zit dat het aankan, is er niets aan de hand. Maar als je merkt dat je kind kampt met een achterstand… wat zou dan het niveau zijn zonder achterstand? Moeten we in onderwijsland, in de wetenschap dat het door allerlei omstandigheden op de basisscholen niet altijd optimaal verloopt, nog wel vasthouden aan het zo vroeg selecteren van VMBO, Havo of VWO? Er gaan steeds meer stemmen op om dat niet meer te doen. Om die keuze uit te stellen. Ook die discussie, met alle voors en tegens, heb ik al eerder voorbij zien komen. Maar het zou heel goed zijn als hij op korte termijn opnieuw gevoerd gaat worden. Tijd voor actie, maar even niet op het Malieveld.

Continue Readingred arrow

ICT in het onderwijs

 

Hij komt binnen met zijn nieuwe laptop in een waterdichte zak, want de weergoden hebben het de afgelopen week compleet af laten weten. Trots pakt hij hem uit en zet hem voor zich op tafel. Brugklassplikspinternieuw. Zijn ouders hadden al aangegeven dat hij op school met een laptop werkt. Al zijn boeken staan erop en hij maakt zijn opdrachten in bestanden die hij vervolgens moet ‘uploaden’. Kijk, ben je geneigd te denken, dát is nog eens een school die met z’n tijd meegaat. Perfect!

 

Maar hoe werkt het nu in de praktijk? Onze jonge ICT’er is al een keer op school gekomen met een lege accu in zijn laptop. En tja, als zijn school nu echt radicaal het computerroer had omgegooid, had hij in ieder lokaal gewoon een dockingstation kunnen gebruiken en kunnen werken terwijl het ding zichzelf weer oplaadt. Maar nee, er moet er een kabeltje naar één van de vier stopcontacten die het lokaal rijk is. En dat kan niet, want dan struikelt de docent erover.

Dus onze brugklasser kan dit lesuur niet bij zijn boeken, bij zijn schriften, bij welke informatie dan ook. En het volgende lesuur wordt het niet veel beter. Hobbel nummer 1

 

BOEKEN OP EEN LAPTOP?

 

Brugklas B1C zit er klaar voor. Alle accu’s tot de strot volgeladen, klaar voor de les.

‘Jongens, pak bladzijde 34 voor je.’ Hebt u dat wel eens geprobeerd? Een pagina in een PDF-bestand opzoeken? Klik, klikklik, oeps verkeerde bestand, klik weg. Weer klik. Enfin, bij mij gaat het opzoeken van pagina 34 in een papieren boek voorlopig nog sneller. Maar ja, ik ben boven de 50 en volgens mijn kinderen een volslagen digibeet, dus dat is geen vergelijk. Nou… mijn ervaring is anders. Kinderen lijken wel volkomen thuis op de computer, maar ze hebben het gebruik ervan, en van bijvoorbeeld Word, zichzelf vaak aangeleerd. Met als gevolg dat ze lang niet altijd optimaal gebruik weten te maken van allerlei software. Lang niet iedereen is namelijk een ICT’er in de dop of zal ooit die kant opgaan. Dus heel erg handig op de computer? Dat zijn er maar enkelen. Verreweg de meeste kinderen hebben vooral ervaring met gamen en wat ze op de basisschool hebben geleerd. En veel basisscholen zijn ook geen vooruitstrevende ICT-leeromgevingen. Kwestie van geld vaak. Hobbel nummer 2.

Verder denken wij nog heel erg vanuit het papieren boek. Dat zetten we dan een op een op de laptop. Daarmee maak je twee denkfouten: dat boek is niet gemaakt om te digitaliseren en je maakt (door het boek eigenlijk simpelweg te ‘fotograferen’ en op een computer te gooien) nagenoeg geen gebruik van allerlei mogelijkheden die juist een positief verschil zouden maken tussen papier en laptop. Zoals zoekmogelijkheden of geïntegreerde filmpjes die extra uitleg geven. En hebt u wel eens een tekst die u moet lezen op uw computer opengezet naast een document waarin u tekst moet typen? Het kan hoor, maar ideaal is het zeker niet.

 

DAN MAAR GEEN ICT? NEE, NATUURLIJK NIET

 

Computers zijn niet meer weg te denken uit het onderwijs en kunnen een hele waardevolle aanvulling zijn. Maar er zijn nog flink wat hobbels te nemen voordat het echt optimaal is. Hardware (computers, docking stations, wifi-verbindingen) is met voldoende geld en een goed plan geen probleem voor de meeste scholen, al is het op heel veel scholen ook op dat gebied nog verre van ideaal. Software is een heel ander verhaal. Daar valt nog steeds veel geld mee te verdienen en dus zie je vaak op het oog hele mooie programma’s die educatief gouden bergen beloven… maar kunnen ze de ‘ouderwetse’ papieren methodes helemaal vervangen? Hebben wij voldoende docenten met kennis van ict-zaken om een juiste keuze uit het aanbod educatieve software te maken? Ik betwijfel het.

Voorlopig wordt nog door veel deskundigen geconcludeerd: computers in het onderwijs? Prima… maar zie ze niet als vervanging voor een goede docent. Lesgeven blijft mensenwerk.

Continue Readingred arrow

Hoe overleef je de brugklas?

‘Die komt er wel!’ Je hoort het opa zeggen, met een vertederde blik op zijn kleinzoon of –dochter. Echt zo’n gevleugelde uitdrukking. Maar als je er eens goed over na gaat denken, komen er een heleboel vragen bij je op. Waar komt-ie dan, en hoe, en wanneer? Vragen die zeker meespelen bij de keuze van een vervolgopleiding na de basisschool en de cito-eindtoets. Lees meer

Continue Readingred arrow

De prijs voor passend onderwijs is hoog

NRC Handelsblad publiceerde een tijdje geleden een uitgebreid en zeer kritisch artikel over PASSEND ONDERWIJS. De wet Passend Onderwijs is in 2007 gepresenteerd door de toenmalige Staatssecretaris van Onderwijs, mevr. Dijksma en wordt op 1 augustus 2014 ingevoerd. als het doorgaat. Het onderwijsveld verwacht grote problemen, zowel voor zorgleerlingen (denk ook aan dyslexie en discalculie) als voor leerlingen die geen extra zorg nodig hebben.

Lees meer

Continue Readingred arrow

Motivatie, kun je dat leren?

Een vaak gehoorde klacht van ouders en leerkrachten: dat kind is totaal niet gemotiveerd! Wat moeten we daar nou mee. Hij kan het wel, maar hij wil gewoon niet. Bij het begin van het nieuwe jaar worden veel ouders wakker geschud door mentoren of afdelingsleiders. ‘Als uw zoon of dochter zo doorgaat, wordt het dit schooljaar niets, ga maar nadenken over vmbo, havo of zittenblijven!’ Lees meer

Continue Readingred arrow

Huiswerk en timemanagement

Onze kinderen komen tijd te kort. Dat is raar, want als kind zou je zeeën van tijd moeten hebben. Je stierlijk vervelen is voor de meesten van ons toch iets dat wij ons herinneren uit onze kindertijd. ‘Ik verveel me zo’, was wat je in een onbewaakt ogenblik tegen je moeder zei. ‘Heb je geen huiswerk?’ was dan het standaard antwoord waar je echt niet op zat te wachten. 

Tegenwoordig is dat anders. Als ik een intakegesprek voer met ouders en kinderen voor huiswerkbegeleiding, is een van de eerste problemen die opgelost moeten worden: wanneer heb je tijd voor huiswerkbegeleiding. Maandag? Nee, dat lukt niet, dan heb ik keyboardles. Dinsdag? Nee, hockeytraining. En aangezien het slechte schoolrapport van zoon of dochter de aanleiding is voor ons intakegesprek, liggen de prioriteiten van paps en mams bij het huiswerk. ‘Dan ga je maar een dag minder trainen!’ Of ‘Ja, dan moet je kiezen, én paardrijden, én hockey, én vriendinnen, dat gaat niet. Je zit nu op de middelbare school.’ Lees meer

Continue Readingred arrow

Zalige onwetendheid

Mijn nieuwe brugklassers hebben hun eerste wiskundetoets achter de rug. Het viel de meesten niet mee. En hun docenten waarschijnlijk ook niet. Eén docent had na zijn proef- SO (schriftelijke overhoring) al de conclusie getrokken dat hij nog een paar lessen nodig had om de stof goed uit te leggen, in andere gevallen telt het eerste cijfer misschien niet, of maar gedeeltelijk, mee. Want om je middelbare schoolcarrière nou meteen met een 4 voor wiskunde te beginnen… Lees meer

Continue Readingred arrow

Plannen… dat is het moeilijkste wat er is, of niet soms?

Plannen en structuur. Dat zijn de twee toverwoorden die ouders tijdens gesprekken met mentoren of docenten te horen krijgen. En dan vaak in negatieve zin. Ik heb nog nooit een mentor tegen een ouder horen zeggen: ‘Dat kind van u kan me toch goed plannen! Echt een wonder en een voorbeeld voor alle andere leerlingen.’ U wel? Nee, helaas. Als het goed gaat hoor je meestal niets en vraag je ook meestal niets als ouder. 

Als je voorbeeldige kind met de brief ‘Hoera, het wordt weer tijd voor een ouderavond’ thuiskomt en hij of zij zit goed in het vel, haalt prachtige cijfers, sport lekker en zit dik in de vrienden, ben je al gauw geneigd te denken: Tja, wat heb ik eigenlijk te bespreken met die docent of de mentor? Natuurlijk is het leuk op een ouderavond drie keer te horen hoe goed je spruit het doet, maar om daar nu je tennisavond of verjaardagsfeestje voor af te zeggen…  Lees meer

Continue Readingred arrow

Jongens haken af in het onderwijs

‘Het aantal jongens op het vwo daalt en de prestaties van jongens op havo en vwo nemen ook af: jongens blijven vaker zitten dan meisjes en ze halen ook minder vaak hun diploma. Dit blijkt uit onderzoek van het Researchcentrum voor Onderwijs en Arbeidsmarkt. Al jarenlang is er een onderwijssysteem waarbij minder nadruk ligt op rekenen en analytische vaardigheden en meer op zelfstandig leren. Die veranderingen blijken voordelig voor meisjes en nadelig voor jongens. Grote vraag is dus: hoe kan het onderwijs worden aangepast zodat jongens weer beter presteren zonder de meisjes te benadelen.’

Lees meer

Continue Readingred arrow
Adres
Burg. Verwielstraat 67

5062 CG Oisterwijk

Contact
06-40570172

Info@studiewijzeroisterwijk.nl

KvK
Ingeschreven bij de KvK

onder nummer 17241992